نباید تصور کرد که تقوا از مختصات دینداری است از قبیل نماز و روزه بلکه تقوا لازمه انسانیت است، انسان اگر

بخواهد از زندگی حیوانی و جنگلی خارج شود ناچار است که تقوا داشته باشد! در زمان ما می بینیم  تقوای

اجتماعی  و سیاسی اصلاح کرده اند. چیزی که هست تقوای دینی یک علو و قداست و استحکام دیگری دارد

و در حقیقت تنها روی پایه دین است که می توان تقوایی مستحکم و با مبنا به وجود آورد و به جز به مبنای محکم

ایمان به خدا نمی توان بنیانی مستحکم و اساسی و قابل اعتماد به وجود آورد.به هر حال تقوا اعم از تقوای

مذهبی و الهی و غیره لازمه انسانیت است و خود به خود مستلزم ترک و اجتناب و گذشتهایی است.

تقوا برای انسان مصونیت است؛ تقوا به انسان صیانت می دهد و حائل و حافظ انسان است و در عین حال انسان

موظف است حائل و حافظ تقوا باشد و این دور نیست.

منبع: کتاب "نکاهی به اندیشه های مطهر" برگرفته از کتاب ده گفتار شهید مطهری ص 17